Twitter arşivi istemek işin kolay tarafı. X size bir bağlantı yolluyor, zip dosyasını indiriyorsunuz, açıyorsunuz ve karşınıza hiçbir tablo programının dokunmayacağı bir JavaScript dosyaları klasörü çıkıyor. Bu yazı o indirmenin içinde gerçekte ne olduğunu, neden bu kadar aksi bir biçimde geldiğini ve insanların onu okunabilir hâle getirmek için kullandığı dört yolu anlatıyor.
Arşiv nasıl istenir
Twitter arşiv indirme yolu yıllardır aynı. Buradan başlayın, çünkü ücretsiz ve zaten sizin hakkınız. Web'de Ayarlar'ı açın, ardından Hesabınız, sonra Verilerinizin bir arşivini indirin. Şifrenizi onaylıyorsunuz, X bir doğrulama kodu gönderiyor ve sonra bekliyorsunuz. Bekleme gerçek: ne kadar paylaştığınıza göre birkaç saatten birkaç güne kadar sürebiliyor.
Hazır olduğunda indirme bağlantısı içeren bir e-posta geliyor ve o bağlantı birkaç gün sonra ölüyor. Dosya bir zip; birkaç bin gönderisi olan bir hesapta genelde 50 MB ile birkaç gigabayt arasında oluyor, neredeyse tamamı görsel ve video.
Dosyanın içinde gerçekte ne var
Zip'i açınca üç şey görüyorsunuz: bir Your archive.html dosyası, bir data klasörü ve bir assets klasörü. İşinize yarayan her şey data klasöründe, onlarca dosyaya bölünmüş hâlde: gönderiler, beğeniler, mesajlar, takipçiler, takip edilenler, listeler, reklam gösterimleri, hatta X'in hesabınızla ilişkilendirdiği telefon numaraları.
Sorun biçimde. Bunlar düz JSON dosyaları değil, uzantıları .js olmasına ve içleri JSON'a benzemesine rağmen. Her biri window.YTD.tweets.part0 = [ gibi bir satırla başlıyor, veri ondan sonra geliyor. O ön ek, kutunun içinden çıkan HTML görüntüleyicinin dosyaları betik olarak yükleyebilmesi için var — ve çoğu aracın bu dosyaları açmayı reddetmesinin tek sebebi de o.
Neden muhtemelen okuyamıyorsunuz
tweets.js dosyasını bir metin düzenleyicide açın, karşınıza tek bir devasa satır çıkacak. Her gönderi yaklaşık otuz alanı olan bir nesne ve bunların çoğunu istemiyorsunuz: varlık aralıkları, düzenleme geçmişi kimlikleri, kaynak dizeleri, metin olarak saklanmış beğeni sayıları. Gönderinin kendisi bunların arasına gömülü, yanında da tablo programlarının yardımsız tanımadığı bir zaman damgası var.
O dosyayı bir tabloya sürükleyin, işe yarar hiçbir şey almazsınız. Adını .json yapın, ayrıştırıcı yine reddeder — baştaki o atama yüzünden. Çoğu insanın araç aramaya başladığı an tam olarak burası.
İnsanların başvurduğu dört yol
1. Kutudan çıkan HTML görüntüleyiciyi açmak
Arşiv kendi çevrimdışı görüntüleyicisiyle geliyor. Your archive.html dosyasına çift tıklayınca tarayıcıda açılıyor ve kabaca sitenin kendisine benziyor. Çalışıyor, hiçbir araç gerektirmiyor ve bilgisayarınızdan hiçbir şey çıkmıyor.
Yapamadığı şey veriyi dışarı almanız. Dışa aktarma yok, temel bir aramanın ötesinde süzme yok, bir tarih aralığı seçip yalnızca onu alma imkânı yok. Göz atmak için, çalışmak için değil. Çok büyük arşivlerde ayrıca rahatsız edecek kadar yavaşlıyor, çünkü her şeyi tek bir sayfaya yüklüyor.
2. Ön eki silip elle dönüştürmek
Metin düzenleyicide rahatsanız çözüm neredeyse can sıkıcı derecede küçük: dosyanın başındaki = işaretine kadar olan her şeyi silin, .json olarak kaydedin, ayrışıyor. Oradan sonra herhangi bir dönüştürücü onu CSV'ye çevirir.
Bu işe yarıyor ve hiçbir şeye mal olmuyor. Sorunlar pratikte. Dosyalar sıradan düzenleyicileri zorlayacak kadar büyük, istediğiniz her dosya için tekrarlamanız gerekiyor ve iç içe JSON'u düz bir tabloya çevirmek otuz alandan hangisini tutacağınıza ve iç içe olanları nasıl açacağınıza karar vermeyi hâlâ size bırakıyor.
3. Çevrimiçi bir dönüştürücüye yapıştırmak
Dosyayı alıp size bir tablo veren siteler var. Bazıları gayet iyi. Burada durup düşünmeye değen şey ne yüklediğiniz: arşiviniz özel mesajlarınızı, telefon numaranızı, e-posta adresinizi ve tüm IP geçmişinizi içeriyor. Bu, bir yabancının sunucusuna verilecek sıradan bir dosya değil.
Bu yolu seçecekseniz en azından tüm arşivi değil yalnızca ihtiyacınız olan dosyayı yükleyin, mesajları asla yüklemeyin. Daha iyisi, aracın işi kendi sunucusunda mı yoksa sizin tarayıcınızda mı yaptığına bakın — bazıları tarayıcıda yapıyor ve o zaman soru kendiliğinden ortadan kalkıyor.
4. Veriyi doğrudan X'ten çekmek
Son yaklaşım arşivi tamamen atlıyor. İndirme isteyip sonra onunla boğuşmak yerine, bir tarayıcı eklentisi zaten açık olan sekmede x.com üzerinde görebildiğiniz şeyi okuyor ve doğrudan tablo olarak yazıyor.
Takası dürüstçe söyleyelim: bu yolla özel mesajları ve reklam verisini alamazsınız, çünkü onlar sayfada değil. Aldığınız şey gönderiler, yanıtlar, beğeniler, yer işaretleri ve takipçi listeleri — kullanabileceğiniz bir dosya hâlinde, iki gün beklemeden ve JSON ön ekinin ne olduğunu öğrenmeden.
Neye bakarak karşılaştırmalı
Arşivde olmayan şeyler
İki boşluk insanları şaşırtıyor ve ikisi de başlamadan önce kontrol etmeye değecek kadar önemli.
Birincisi twitter yer işaretleri. Kaydettiğiniz gönderiler arşivde hiç yok, hiçbir dosyada. Buraya gelme sebebiniz kaydedilenleri dışarı almaksa resmî indirme ne kadar iyi ayrıştırırsanız ayrıştırın size yardım etmeyecek — ve X'in herhangi bir yer işareti dışa aktarması da yok. Twitter kaydedilenler listesini almak bu yüzden arşiv işinden ayrı bir iş ve insanlar bu yüzden bunun için bambaşka bir araca ihtiyaç duyuyor.
İkincisi başkasına ait olan her şey. Arşiv sizin verinizdir: sizin gönderileriniz, sizin beğenileriniz, sizin takipçileriniz. Kendi etkinliğinizde zaten görünenin ötesinde başka hesaplar hakkında hiçbir şey içermiyor.
Silinmiş gönderiler hakkında
Silinmiş gönderiler arşivde yoktur. Arşiv, siz istediğiniz andaki hesabınızdan üretiliyor. O andan önce sildiğiniz her şey gitmiştir ve hiçbir araç, ayrıştırıcı veya servis onu hiç içermemiş bir dosyadan geri getiremez.
Aynısı askıya alınmış veya silinmiş hesap için de geçerli. Hesap gittikten sonra onun için arşiv isteyemezsiniz; sonradan isteyebileceğiniz bir şeyi silmeden önce bunu bilmekte fayda var. Önce arşivi isteyin, indiğini doğrulayın, sonra silin.
Tarayıcı eklentisi yaklaşımı
Sayfa tabanlı yol ihtiyacınıza uyuyorsa Roostbox tam olarak böyle çalışıyor. Zaten açık olan bir x.com sekmesinden gönderileri, yanıtları, beğenileri, yer işaretlerini ve takipçi listelerini okuyor ve Excel, CSV ya da JSON olarak veriyor — resmî arşivin dışarıda bıraktığı yer işaretleri dahil. API anahtarı yok, şifre yok, hiçbir yere hiçbir şey yüklenmiyor.
Silinmiş gönderileri kurtardığını ya da takip etmediğiniz gizli bir hesaba ulaştığını da iddia etmiyor — yukarıdaki sebeplerle.
Arşivi ne sıklıkla istemeli
Arşiv bir anlık görüntü: istediğiniz andaki hesabınızı gösteriyor, sonrasını değil. Hesabı aktif kullanıyorsanız altı ayda bir istemek makul bir alışkanlık; hem yeni paylaşımlar birikiyor hem de bir gün hesaba erişimi kaybederseniz elinizde güncel bir kopya kalıyor.
İndirdiğiniz zip'i açıp içindeki data klasörünü ayrı saklayın. Görseller ve videolar boyutun neredeyse tamamını kaplıyor; metin verisi ise birkaç megabayt. Yalnızca metni tutmak yıllarca saklamayı kolaylaştırıyor.
Hangi yolu seçmeli
X'in sizinle ilgili tuttuğu her şeyi, özel mesajlar ve reklam verisi dahil, istiyorsanız resmî arşivi isteyin — bunu başka hiçbir şey vermiyor ve ücretsiz. Bir gün ayırın ve bir dosyadan ön ek silmeye hazır olun.
Gönderilerinizin, beğenilerinizin, kaydedilenlerinizin ya da takipçilerinizin kullanılabilir bir listesini bu öğleden sonra istiyorsanız arşiv uzun yol. Sayfadan okuyun ve dosyayı saklayın. Hangi yolu seçerseniz seçin, ham arşivi bir yere yüklerken dikkatli olun; içinde aslında peşinde olduğunuz kısımdan çok daha fazlası var.
Sıkça sorulan sorular
window.YTD.tweets.part0 = gibi bir atamayla başlıyor. Baştaki o parçayı silin, dosyayı .json olarak kaydedin, normal ayrıştırıcılar okuyacaktır.
